Radek Karbowski

Właśnie sobie zdałem sprawę, że nic tutaj nie napisałem od 20 lutego. Szybko ten czas leci. Było to spowodowane tym, że po prostu straciłem wenę i trochę mi się odechciało. Na początku chciałem powiedzieć o braku czasu, ale doszedłem do wniosku, że ściema jest zła. Poza tym – czasu nie ma tylko ten, kto nie umie się zorganizować. Chęci wróciły mi po obejrzeniu swoich statystyk. W ostatnich dniach pojedyncze osoby odwiedzały bloga, więc myślę, że mogę być z siebie dumny i na pewno nie pozwolę, żeby ów dobre dusze poczuły się zawiedzione.
Jeśli ktoś mnie zna, bądź w jakimś stopniu śledził mojego bloga, to zapewne wie, że od 1 marca jestem stażystą w Urzędzie Skarbowym w Działdowie (pisałem o tym?). W leadzie będzie krótko – jest fajnie. Pracuję w budynku, który widzisz powyżej. Ludzie odpoczywający na rynku, mogą mnie często zobaczyć w prawym oknie w kukułce na drugim piętrze.

Do tablicy zostałem wywołany przez Ewelinę Dziubińską, która napisała o wrogim nastawieniu urzędników do petentów (nie lubię tego słowa, wolę po prostu „pan z pitem”).
Przyszedł w końcu 1 marca, pierwszy dzień w pracy. Lekki stres, ponieważ uległem stereotypom. Bałem się sztywnej atmosfery i tego, że nie będę traktowany na równi z innymi pracownikami. Trafiłem do działu podatku dochodowego i dopiero wtedy zrozumiałem, jak bardzo się myliłem. W jednym biurze siedzę z kolegą ze studiów, tatą kumpla z podstawówki i miłą panią. Przyjęto mnie znakomicie, od razu dostałem ciastko i herbatę. Następnie nauczono nas (mnie i kumpla ze studiów) wprowadzać PITy do komputera  (tym się zajmuję do tej pory). Siedzę i wklepuję wszystko to, co znajduje się na PITcie-37 do bazy danych. Oczywiście mam podpisany cyrograf, więc pary z ust nie puszczę o tym, ile kto zarabia.

Po tygodniu wysłano nas na szkolenie do Elbląga, gdzie uzyskałem swój pierwszy w życiu certyfikat dotyczący obsługi aplikacji POLTAX. Powiem szczerze, że liczyłem na jakiś dyplom, a dostałem zwykłą, białą kartkę A4. ;p
Po trzech tygodniach zszedłem na salę, gdzie miałem obsługiwać podatników. To jest chyba moje powołanie. Trzy godziny zleciały mi, jak 10 minut. Po prostu lubię ludzi. Ciągle przychodzi ktoś nowy. Ładnych dziewczyn również nie brakuje. Odnośnie kolejek – BĘDĄ. W naszym urzędzie chcemy, aby ludzie byli pewni tego, że kiedy oddadzą PIT bezpośrednio urzędnikowi, to nie zostaną wezwani, co wiążę się z wprowadzeniem wszystkich pozycji dokumentu do bazy danych, aby sprawdzić jego poprawność. Często ludzie przynoszą zeznania wszystkich członków swojej rodziny. Jeden pan przyniósł 12 pitów. Jeśli komuś nie chce się czekać, to może wrzucić zeznanie do urny, jednak musi się liczyć z tym, że coś zostało źle wyliczone i będzie wezwany. Nawet jeżeli tak będzie, to nie ma czego się bać. Wykreśli jakąś cyferkę, wprowadzi inną, trzaśnie parafkę i pójdzie do domu.

Przez miesiąc pracy nie zauważyłem, aby któryś z moich kolegów-urzędników źle się odezwał do petenta (:/). Chyba, że naprawdę kombinował coś, nie do końca legalnego. Trzeba było go sprowadzić na ziemię i trochę ostrzej wybić mu to z głowy.

Cieszę się, że nie ma problemu ze zwalnianiem się do szkoły. To jest jedyny plus tego, że urzędy skarbowe należą do państwa – kierownik nie straci na tym, że nie będzie któregoś z pracowników. Chociaż wolałbym, żeby były prywatne – urzędnicy i, wtedy już, klienci bardzo by na tym zyskali. Obydwu stronom zależałoby na czasie. System akordowy również byłby znakomitym rozwiązaniem.

Jeśli ktoś jest zrażony do urzędów z okresu, w którym królowały tam zrzędliwe panie w okienku, to może wysłać zeznanie elektronicznie (bodajże od tego roku jest taka możliwość). Musi się liczyć jednak z tym, że jeśli jego zwrot będzie większy od 3000zł, to i tak zostanie wezwany i będzie musiał przynieść dokument potwierdzający swoje dochody oraz akty urodzenia swoich dzieci (chyba).

Mimo tego, że tak zachwalam, to jest jedna wada, ale odnosząca się nie tyle do samego US, co systemu stażu. Wypłaty nie dostanę na konto tylko do ręki. Gdzie XXI wiek? We wtorek skoczę do banku, który zajmuje się kasą dla stażystów i poproszę ich o przelewy. Może się uda. Życz mi powodzenia. To jest chyba najdłuższy wpis na moim blogu, myślę, że odkupiłem swoje winy okresu posuchy.

Smacznego jajka (mimo że już po śniadaniu! Cześć i czołem!

Podobne wpisy:

• 30-01-2010 -- PPP w Działdowie
• 22-04-2010 -- PIT-37 i PIT/O – wypełnianie i praktyczne porady
• 12-01-2010 -- Teraz sobie ponarzekam II